Badis bengalski / Szkarłatka bengalska

Badis bengalski (Dario dario), znany również jako Scarlet Badis lub szkarłatka bengalska, to jedna z najmniejszych i jednocześnie najbardziej efektownych ryb drapieżnych spotykanych w akwarystyce słodkowodnej. Pomimo niewielkich rozmiarów gatunek zachwyca intensywnym ubarwieniem samców oraz bardzo ciekawym zachowaniem przypominającym miniaturowe pielęgnice. Ryba zyskała dużą popularność wśród miłośników akwariów nano i biotopowych dzięki wyjątkowemu wyglądowi oraz możliwości utrzymywania jej w niewielkich, gęsto obsadzonych zbiornikach. Naturalnym środowiskiem badisa bengalskiego są płytkie i spokojne dopływy Brahmaputry w Indiach, głównie na terenach Assamu i Bengalu Zachodniego. Ryby zamieszkują wolno płynące strumienie, małe kanały oraz podmokłe obszary bogate w roślinność wodną. Dno takich zbiorników pokryte jest piaskiem, drobnym żwirem, liśćmi oraz korzeniami, a woda jest zwykle lekko kwaśna, miękka i dobrze natleniona. Środowisko to zapewnia rybom liczne kryjówki i miejsca do polowania na drobne bezkręgowce. Badis bengalski osiąga zwykle około 2–2,5 cm długości, dzięki czemu należy do najmniejszych ryb okoniokształtnych hodowanych w akwariach. Samce są wyraźnie bardziej kolorowe od samic i posiadają intensywnie czerwone lub pomarańczowe ciało z metalicznymi niebieskimi pasami. W okresie godowym kolory stają się jeszcze bardziej intensywne. Samice są znacznie skromniej ubarwione — mają szarawe lub brązowawe ciało i mniej widoczne wzory. Mimo niewielkich rozmiarów samce wykazują silny instynkt terytorialny i często prezentują swoje kolory wobec rywali. Gatunek jest spokojny wobec innych małych ryb, jednak samce mogą być agresywne wobec siebie, szczególnie w małych akwariach. Najlepiej utrzymywać jednego samca z kilkoma samicami lub zapewnić bardzo gęsto urządzone akwarium z licznymi kryjówkami i podziałem terytoriów. Ryby większość czasu spędzają przy dnie oraz pomiędzy roślinami, korzeniami i mchami. Są raczej nieśmiałe i źle znoszą obecność dużych lub bardzo aktywnych współmieszkańców. Badisy najlepiej czują się w akwariach typu nano z dużą ilością roślin, mchów, korzeni i liści. Przytłumione światło oraz spokojny nurt pomagają ograniczyć stres i wydobyć intensywne kolory samców. Gatunek preferuje stabilne parametry wody oraz dobrą filtrację biologiczną, jednak nie lubi silnego prądu wody. Bardzo dobrze prezentuje się w akwariach typu blackwater lub naturalnych aranżacjach inspirowanych azjatyckimi strumieniami. Badis bengalski jest mikrodrapieżnikiem i często bywa wybredny pod względem pokarmu. Wiele osobników niechętnie pobiera pokarmy suche, dlatego podstawą diety powinny być drobne pokarmy żywe i mrożone — artemia, oczlik, mikro robaki, dafnie czy larwy owadów. Odpowiednia dieta ma ogromny wpływ na wybarwienie, kondycję oraz gotowość do rozmnażania. Rozmnażanie gatunku jest możliwe w akwarium i przypomina zachowania pielęgnic. Samiec wybiera niewielkie terytorium lub kryjówkę, do której próbuje zwabić samicę. Po złożeniu ikry samiec pilnuje jaj i odpędza inne ryby aż do wyklucia młodych. Narybek jest bardzo drobny i wymaga mikro pokarmów oraz dobrej jakości wody