Kirys Sterby

Corydoras sterbai

Pochodzenie: Ameryka Południowa — dorzecze rzeki Rio Guaporé na pograniczu Brazylii i Boliwii.

Kirysek Sterby (Corydoras sterbai) to jeden z najbardziej cenionych i rozpoznawalnych gatunków kirysków dostępnych w akwarystyce słodkowodnej. Popularność zdobył dzięki wyjątkowo atrakcyjnemu ubarwieniu, spokojnemu charakterowi oraz dużej aktywności przy dnie akwarium. W naturze występuje w Ameryce Południowej, głównie w dorzeczu Rio Guaporé na pograniczu Brazylii i Boliwii, gdzie zamieszkuje spokojne dopływy rzek, zalewowe obszary leśne oraz miejsca o miękkim, mulistym lub piaszczystym dnie. Ciało kiryska Sterby jest krępe i lekko wydłużone, pokryte rzędami kostnych płytek pełniących funkcję ochronnego pancerza. Charakterystyczną cechą gatunku jest ciemne tło ciała pokryte licznymi jasnymi, kremowymi lub białymi kropkami układającymi się miejscami w nieregularne linie. Szczególnie efektownie prezentują się płetwy piersiowe oraz brzuszne, które często mają pomarańczowe lub złotawe zabarwienie. Dorosłe osobniki osiągają zwykle około 6–6,5 cm długości, przy czym samice są wyraźnie większe i bardziej zaokrąglone od samców, zwłaszcza w okresie tarła. Jest to ryba typowo denna, większość czasu spędzająca na aktywnym przeszukiwaniu podłoża w poszukiwaniu pokarmu. Za pomocą czułych wąsików kiryski wykrywają drobne organizmy i resztki pokarmowe ukryte w piasku. Gatunek ten wykazuje bardzo interesujące zachowania społeczne — ryby stale utrzymują kontakt z grupą, wspólnie odpoczywają oraz przemieszczają się po akwarium. Z tego względu powinny być utrzymywane w stadzie liczącym minimum 6 osobników, choć zdecydowanie lepiej czują się w większych grupach. Samotne kiryski stają się płochliwe, mniej aktywne i mogą wykazywać oznaki stresu. Kirysek Sterby jest gatunkiem niezwykle spokojnym i łagodnym, dlatego doskonale nadaje się do akwariów towarzyskich. Bardzo dobrze współżyje z innymi spokojnymi rybami tropikalnymi, takimi jak niewielkie kąsaczowate, razbory, pielęgniczki karłowate czy spokojne żyworódki. Nie wykazuje agresji wobec innych mieszkańców akwarium i rzadko wchodzi w konflikty nawet między sobą. Dzięki swojej aktywności i ciągłemu przeszukiwaniu dna stanowi ciekawy element obsady zbiornika. Do prawidłowego utrzymania kirysków niezwykle ważne jest odpowiednie podłoże. Najlepiej sprawdza się drobny piasek lub gładki, zaokrąglony żwir, ponieważ ostre podłoże może prowadzić do uszkodzenia delikatnych wąsików oraz infekcji. Akwarium powinno być wyposażone w kryjówki z korzeni, łupin kokosowych lub kamieni, a także gęstą roślinność i miejsca zacienione. Gatunek preferuje wodę dobrze natlenioną, czystą i regularnie podmienianą. Kiryski są wrażliwe na wysokie stężenia azotanów oraz zaniedbane podłoże, dlatego konieczna jest dobra filtracja i regularna pielęgnacja akwarium. W żywieniu gatunek nie jest wymagający. Kirysek Sterby jest wszystkożerny i chętnie pobiera zarówno pokarmy suche, jak i mrożone czy żywe. Dieta powinna opierać się głównie na pokarmach opadających na dno — tabletkach dla ryb dennych, granulkach, larwach owadów, dafni, artemii czy ochotce. Wbrew popularnemu mitowi kiryski nie powinny być traktowane wyłącznie jako „czyściciele akwarium”, ponieważ wymagają regularnego i pełnowartościowego karmienia. Rozmnażanie w warunkach akwariowych jest możliwe i stosunkowo często obserwowane u doświadczonych hodowców. Tarło najczęściej pobudzają większe podmiany chłodniejszej wody imitujące porę deszczową. Samica składa ikrę na szybach, liściach roślin lub dekoracjach, a po kilku dniach wykluwa się narybek wymagający bardzo drobnego pokarmu i dobrej jakości wody.

Otwórz pełny wpis encyklopedii