Pielęgnica pawiooka/ Oskar/ Pawie oko
Astronotus ocellatus
Pielęgnica pawiooka (Astronotus ocellatus), znana również jako oskar lub pawie oko, to jedna z najbardziej inteligentnych, rozpoznawalnych i efektownych pielęgnic spotykanych w akwarystyce słodkowodnej. Gatunek słynie z dużych rozmiarów, silnego charakteru oraz niezwykle ciekawego zachowania. Wiele osobników szybko rozpoznaje opiekuna, reaguje na jego obecność i potrafi aktywnie domagać się pokarmu, co sprawia, że ryby te często porównywane są zachowaniem do zwierząt domowych. Ze względu na swoje wymagania przestrzenne oraz temperament pielęgnica pawiooka przeznaczona jest głównie dla bardziej doświadczonych akwarystów. Naturalnym środowiskiem gatunku są spokojne i ciepłe wody Ameryki Południowej, przede wszystkim dorzecza Amazonki i Orinoko. Ryby zamieszkują wolno płynące rzeki, rozlewiska, zalane lasy oraz starorzecza bogate w korzenie, konary i zatopioną roślinność. Woda w takich miejscach jest zazwyczaj miękka, lekko kwaśna i bogata w substancje organiczne. Młode osobniki często ukrywają się pomiędzy korzeniami i roślinami, natomiast dorosłe zajmują większe rewiry i aktywnie patrolują swoje terytorium. Pielęgnica pawiooka osiąga zazwyczaj około 30–35 cm długości, choć w bardzo dużych akwariach może dorastać jeszcze większa. Ciało jest masywne, owalne i bocznie spłaszczone. Najbardziej charakterystycznym elementem wyglądu jest plama przypominająca oko znajdująca się przy nasadzie płetwy ogonowej, od której pochodzi nazwa „pawie oko”. Ubarwienie ryb może być bardzo zróżnicowane — od naturalnych brązowo czarnych form z czerwonymi wzorami po liczne odmiany hodowlane, takie jak albino, tiger, red czy lemon. Intensywność kolorów zależy od genetyki, diety oraz warunków środowiskowych. Oskary należą do ryb bardzo inteligentnych i ciekawskich. Szybko uczą się reagować na obecność opiekuna, obserwują otoczenie i potrafią aktywnie eksplorować akwarium. Jednocześnie są to pielęgnice silnie terytorialne, szczególnie w okresie dojrzewania oraz podczas tarła. Ryby mogą być agresywne wobec słabszych współmieszkańców i często dominują całe akwarium. Z tego względu najlepiej utrzymywać je pojedynczo, w dobranych parach lub z dużymi i odpornymi gatunkami o podobnym temperamencie. Akwarium dla pielęgnicy pawiookiej powinno być bardzo przestronne i wyposażone w wydajną filtrację. Ryby produkują duże ilości odchodów oraz intensywnie przekopują podłoże, dlatego konieczne są regularne podmiany wody i mocna filtracja biologiczna. Dekoracje powinny być solidnie zabezpieczone, ponieważ dorosłe osobniki często przesuwają kamienie, korzenie i elementy wystroju. Rośliny zwykle są wykopywane lub niszczone, dlatego w akwariach z oskarami najczęściej stosuje się odporne gatunki lub aranżacje oparte głównie na korzeniach i kamieniach. Pielęgnica pawiooka jest rybą mięsożerną z dużym apetytem. Chętnie pobiera granulaty dla dużych pielęgnic, pokarmy mrożone, owoce morza, owady oraz inne bogate w białko produkty. Dieta powinna być urozmaicona i dostosowana do wielkości ryb. Nie zaleca się regularnego karmienia mięsem ssaków ani żywymi rybami karmowymi, ponieważ może to prowadzić do problemów zdrowotnych i zwiększać ryzyko chorób. Rozmnażanie gatunku jest możliwe w dużych akwariach. Dobrana para wybiera płaską powierzchnię — kamień, korzeń lub fragment dna — na której składa ikrę. Rodzice aktywnie opiekują się jajami oraz narybkiem, wachlując ikrę płetwami i chroniąc młode przed intruzami. W okresie opieki nad potomstwem agresja wobec innych ryb znacząco wzrasta. Młode rosną szybko i wymagają częstego karmienia oraz dobrej jakości wody.