Piskorek Kuhla
Pangio semicincta (często spotykany w handlu jako Pangio kuhlii)
Piskorek Kuhla (Pangio semicincta), znany również jako cierniooczek Kuhla lub potocznie „kuhli loach”, to niewielka, bardzo charakterystyczna ryba denna o wydłużonym, wężowatym ciele. Należy do rodziny piskorzowatych (Cobitidae) i wyróżnia się silnie wysmuklonym kształtem, dzięki któremu przypomina małego węgorza lub węża. Ciało piskorka pokryte jest wzorem naprzemiennych, ciemnych i jasnych pasów — zwykle brązowych lub czarnych na tle żółtawo pomarańczowym. Taki kontrast pełni funkcję maskującą w naturze, gdzie ryby te żyją wśród liści, korzeni i mulistego dna. Istnieją również odmiany albinotyczne, całkowicie jasne lub pomarańczowe. W środowisku naturalnym piskorki zamieszkują spokojne wody Azji Południowo Wschodniej: wolno płynące rzeki, rozlewiska i kanały o miękkim, piaszczystym lub mulistym dnie. Kluczowym elementem ich siedliska jest duża ilość kryjówek oraz organicznych szczątków roślinnych. Ryby te są silnie związane z dnem i większość czasu spędzają w jego pobliżu. Piskorki Kuhla są rybami nocnymi i bardzo płochliwymi. W ciągu dnia chowają się w podłożu lub pod dekoracjami, a aktywność rozpoczynają dopiero wieczorem. Jedną z ich najbardziej znanych cech jest zdolność do „zakopywania się” w piasku, co jest naturalnym zachowaniem obronnym. Z tego powodu w akwarium absolutnie nie powinno się stosować ostrego żwiru — najlepszy jest drobny, miękki piasek. W akwarium piskorki powinny być utrzymywane w grupach, ponieważ są rybami społecznymi. W pojedynkę stają się bardzo płochliwe i praktycznie niewidoczne. W większych grupach (6+ osobników) częściej wychodzą z kryjówek i wykazują naturalne zachowania stadne, takie jak wspólne żerowanie i „plątanie się” wśród dekoracji. Pod względem temperamentu są całkowicie spokojne i nie wykazują agresji wobec innych ryb. Najlepiej łączyć je z małymi, łagodnymi gatunkami, które nie konkurują o dno. Ze względu na nocny tryb życia często są niewidoczne w ciągu dnia, ale stają się bardzo aktywne po zgaszeniu światła. Dieta piskorków obejmuje drobne bezkręgowce, larwy owadów oraz resztki organiczne. W akwarium chętnie pobierają pokarm tonący: mrożonki (ochotka, artemia), tabletki denne oraz drobny granulat. Karmienie najlepiej wykonywać wieczorem, kiedy ryby są najbardziej aktywne. Rozmnażanie w warunkach akwariowych jest bardzo trudne i rzadko udokumentowane. W naturze prawdopodobnie związane jest z sezonowymi zmianami warunków środowiska, takimi jak opady i zmiany poziomu wody.